Το Ιράν με τη στρατηγική του αναγκάζει τις ΗΠΑ να διαθέτουν τεράστιους στρατιωτικούς πόρους για να προστατεύσουν τη ροή της ενέργειας στα Στενά του Hormuz
(upd 3) Στον Περσικό Κόλπο εξελίσσεται πλέον κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια σειρά επιθέσεων σε πλοία.
Είναι μια αναμέτρηση στρατηγικής αντοχής, στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκεντρώνουν ολοένα μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ, ενώ το Ιράν επιχειρεί να αποδείξει ότι εξακολουθεί να διαθέτει το σημαντικότερο όπλο που του προσφέρει η ίδια η γεωγραφία: τη δυνατότητα να καταστήσει τα Στενά του Hormuz μια εξαιρετικά επικίνδυνη θαλάσσια δίοδο.
Και όσο η Ουάσιγκτον μεταφέρει αεροπλανοφόρα, μαχητικά, αντιπυραυλικά συστήματα και χιλιάδες στρατιωτικούς προς τη Μέση Ανατολή, τόσο η Τεχεράνη στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα: η στρατιωτική υπεροχή δεν σημαίνει αυτομάτως και απόλυτο έλεγχο.
Το Ιράν εξαπέλυσε 360 επιθέσεις εναντίον πλοίων από τις αρχές Αυγούστου
Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times που επικαλείται εμπιστευτικά στοιχεία Δυτικού αξιωματούχου ασφαλείας, το Ιράν πραγματοποιεί από τις αρχές Αυγούστου περίπου 30 επιθέσεις με drones και δέκα επιθέσεις με αντιπλοϊκούς πυραύλους κάθε εβδομάδα εναντίον εμπορικών πλοίων που κινούνται γύρω από τα Στενά του Hormuz.
Συνολικά έχει εξαπολύσει 360 επιθέσεις με 90 πυραύλους και 270 drones.
Η ίδια αναφορά υποστηρίζει ότι τουλάχιστον τέσσερα εμπορικά πλοία επλήγησαν μέσα σε δέκα ημέρες.
Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι πρόκειται για στοιχεία που αποδίδονται σε δυτικές υπηρεσίες.
Εξάλλου και ανεξάρτητες αναφορές επιβεβαιώνουν ότι οι επιθέσεις στη ναυσιπλοΐα έχουν αυξηθεί σημαντικά.
Αξίζει να σημειωθεί πως νέο περιστατικό σημειώθηκε την Παρασκευή 2/10/2026 όπου δεξαμενόπλοιο επλήγη από άγνωστο βλήμα κατά την έξοδό του από το στρατηγικής σημασίας θαλάσσιο πέρασμα, σύμφωνα με το United Kingdom Maritime Trade Operations (UKMTO).
Όπως ανέφερε ο κυβερνήτης του πλοίου, το πλήγμα προκάλεσε μικρής έκτασης πυρκαγιά και προσωρινή διακοπή ηλεκτροδότησης.
Η φωτιά τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο και το δεξαμενόπλοιο συνέχισε την πορεία του.
Δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί μεταξύ των μελών του πληρώματος ούτε περιβαλλοντική ζημιά.
Την 1η Οκτωβρίου, το Reuters μετέδωσε ότι τρία πετρελαιοφόρα με σημαία Λιβερίας χτυπήθηκαν από άγνωστα βλήματα κατά τη διέλευσή τους από το Hormuz.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η Τεχεράνη δεν φαίνεται να επιδιώκει απαραίτητα το πλήρες κλείσιμο του στενού.
Ελεγχόμενη αβεβαιότητα
Αντίθετα, η στρατηγική που διαμορφώνεται μοιάζει περισσότερο με ελεγχόμενη αβεβαιότητα.
Τα πλοία μπορούν να περάσουν — αλλά όχι πλέον με την προηγούμενη αίσθηση ασφάλειας.
Οι ασφαλιστικές εταιρείες αναπροσαρμόζουν τον κίνδυνο, οι πλοιοκτήτες αλλάζουν διαδρομές, τα πληρώματα βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγκάζονται να διαθέτουν τεράστιους στρατιωτικούς πόρους για να προστατεύσουν τη ροή της ενέργειας.
Αυτό είναι σημαντικό για την ιρανική στρατηγική.
Το Ιράν δεν χρειάζεται να νικήσει το αμερικανικό ναυτικό σε μια συμβατική ναυμαχία.
Αρκεί να κάνει το κόστος της αμερικανικής παρουσίας και της προστασίας της εμπορικής ναυσιπλοΐας διαρκώς υψηλότερο.
Τρίτο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο
Η εικόνα αυτή γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή αν εξεταστεί παράλληλα με τη στρατιωτική κινητοποίηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το USS Theodore Roosevelt απέπλευσε από το San Diego στις 27 Σεπτεμβρίου με κατεύθυνση προς τη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με το Associated Press, η ανάπτυξη συνοδεύεται από περίπου 9.000 επιπλέον ναύτες και πεζοναύτες και θα μπορούσε να ανεβάσει τον αριθμό των αμερικανικών δυνάμεων κρούσης με αεροπλανοφόρο στην περιοχή σε τρία.
Πρόκειται για στρατιωτική συγκέντρωση εξαιρετικά μεγάλης κλίμακας.
Και δεν είναι μόνο τα αεροπλανοφόρα.
Επιπλέον Patriot στη Σαουδική Αραβία και στο Κατάρ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot στη Σαουδική Αραβία και στο Κατάρ.
Σύμφωνα με το Axios, η μία προορίζεται για την προστασία κρίσιμης πετρελαϊκής εγκατάστασης στη Σαουδική Αραβία και η άλλη για την άμυνα εγκατάστασης φυσικού αερίου στο Κατάρ.
Αυτό από μόνο του αποκαλύπτει ένα θεμελιώδες παράδοξο.
Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται ως η δύναμη που μπορεί να επιβάλει στρατιωτικά την ασφάλεια στον Κόλπο.
Την ίδια στιγμή όμως αναγκάζεται να ενισχύσει επειγόντως την άμυνα κρίσιμων ενεργειακών εγκαταστάσεων των συμμάχων της απέναντι στο ενδεχόμενο ιρανικών αντιποίνων.
Η στρατιωτική ανισορροπία παραμένει τεράστια υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Αμερική διαθέτει αεροπλανοφόρα, υποβρύχια, βομβαρδιστικά, προηγμένα αεροσκάφη και τεράστια δυνατότητα πυραυλικών πληγμάτων.
Η γεωγραφία βοηθά το Ιράν
Το Ιράν όμως διαθέτει κάτι που δεν μεταφέρεται με κανένα αεροπλανοφόρο: βρίσκεται εκεί.
Ελέγχει μια τεράστια ακτογραμμή απέναντι από μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη και διαθέτει drones, βαλλιστικούς και αντιπλοϊκούς πυραύλους, ταχύπλοα, παράκτιες συστοιχίες και δυνατότητες ασύμμετρου πολέμου.
Το Hormuz είναι το φυσικό πεδίο όπου αυτή η ασυμμετρία μετατρέπεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα.
Πριν από την τελευταία φάση της κρίσης, περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και LNG περνούσε από αυτή τη στενή θαλάσσια δίοδο.
Ακόμη και σήμερα, παρά τις εναλλακτικές διαδρομές και τους αγωγούς, η σημασία της παραμένει τεράστια.
Το Reuters κατέγραψε μάλιστα σημαντική ανάκαμψη των φορτίων LNG μέσα στον Σεπτέμβριο, με 19 έως 21 φορτία σύμφωνα με διαφορετικές εταιρείες παρακολούθησης.
Αυτό όμως δεν σημαίνει επιστροφή στην κανονικότητα.
Μέρος των εξαγωγών χρησιμοποιεί εναλλακτικές διαδρομές, ενώ ορισμένα πλοία έχουν πραγματοποιήσει διελεύσεις με απενεργοποιημένα συστήματα AIS.
Άλλα κινούνται με αμερικανική στρατιωτική προστασία ή μέσω ασφαλέστερων διαδρομών κοντά στα χωρικά ύδατα του Ομάν.
Η εικόνα λοιπόν δεν είναι εκείνη μιας Τεχεράνης που έχει χάσει τον έλεγχο της κατάστασης.
Είναι περισσότερο η εικόνα μιας περιοχής όπου η εμπορική ναυσιπλοΐα συνεχίζεται επειδή πίσω από κάθε διαδρομή υπάρχει πλέον πολύ μεγαλύτερο στρατιωτικό, ασφαλιστικό και οικονομικό κόστος.
Στρατιωτική πίεση μετά τις ενδιάμεσες εκλογές (3/11)
Αυτό ακριβώς αποτελεί μορφή στρατηγικής πίεσης.
Ταυτόχρονα, οι δηλώσεις Donald Trump καθιστούν το σκηνικό ακόμη πιο επικίνδυνο.
Σε συνέντευξή του στο TIME, όταν ρωτήθηκε εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να εντείνουν εκ νέου τους βομβαρδισμούς κατά του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, απάντησε ότι αυτό είναι «πιθανό». Το Associated Press επιβεβαίωσε επίσης ότι ο Αμερικανός πρόεδρος απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση κατάπαυσης του πυρός, χαρακτηρίζοντάς την ανεπαρκή.
Η χρονική σύνδεση της πιθανής στρατιωτικής κλιμάκωσης με τις αμερικανικές εκλογές δημιουργεί αναπόφευκτα ακόμη μεγαλύτερη πολιτική ένταση.
Για την Τεχεράνη, το μήνυμα είναι προφανές: δεν μπορεί να σχεδιάσει την άμυνά της με βάση την υπόθεση ότι οι διαπραγματεύσεις θα οδηγήσουν σύντομα σε αποκλιμάκωση.
Αντίθετα, βλέπει έναν αντίπαλο που μετακινεί τρίτο αεροπλανοφόρο προς την περιοχή, στέλνει χιλιάδες επιπλέον στρατιωτικούς, ενισχύει την αντιπυραυλική προστασία συμμάχων του και ταυτόχρονα διατηρεί δημόσια ανοικτό το ενδεχόμενο νέων βομβαρδισμών.
Από αυτή την οπτική, η ιρανική στρατηγική στο Hormuz αποκτά εσωτερική συνοχή.
Αποτροπή μέσω ευπάθειας των ΗΠΑ
Η Τεχεράνη επιχειρεί να καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε νέα μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της δεν θα εξελιχθεί αποκλειστικά μέσα στον ιρανικό εναέριο χώρο.
Το κόστος μπορεί να μεταφερθεί στη θάλασσα, στις ενεργειακές υποδομές, στις διεθνείς τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου και στις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή.
Αυτό είναι αποτροπή μέσω ευπάθειας του αντιπάλου.
Δεν σημαίνει ότι οι επιθέσεις σε εμπορικά πλοία είναι νόμιμες ή χωρίς σοβαρό ανθρωπιστικό και οικονομικό κίνδυνο. Οι εμπορικοί ναυτικοί δεν αποτελούν στρατιωτικούς στόχους, ενώ οποιαδήποτε κλιμάκωση στο Hormuz μπορεί να προκαλέσει παγκόσμιες οικονομικές επιπτώσεις πολύ πέρα από τις εμπλεκόμενες χώρες.
Αλλά στρατηγικά, η πραγματικότητα είναι δύσκολο να αγνοηθεί.
Η Αμερική διαθέτει ασύγκριτα μεγαλύτερη συμβατική στρατιωτική ισχύ.
Το Ιράν, όμως, έχει καταφέρει να μετατρέψει το γεωγραφικό του πλεονέκτημα σε μοχλό πίεσης που υποχρεώνει την Ουάσιγκτον να δεσμεύει όλο και περισσότερες δυνάμεις.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο μήνυμα της σημερινής κρίσης.
Τρία αμερικανικά αεροπλανοφόρα μπορούν να προβάλουν τεράστια ισχύ.
Δύο πρόσθετες συστοιχίες Patriot μπορούν να προστατεύσουν κρίσιμες εγκαταστάσεις.
Χιλιάδες επιπλέον στρατιώτες μπορούν να ενισχύσουν την αμερικανική παρουσία.
Αλλά κανένα από αυτά δεν αλλάζει τη γεωγραφία.
Τα Στενά του Hormuz βρίσκονται δίπλα στο Ιράν.
Και όσο η Ουάσιγκτον διατηρεί στο τραπέζι το ενδεχόμενο νέας μεγάλης στρατιωτικής επίθεσης, η Τεχεράνη φαίνεται αποφασισμένη να υπενθυμίζει ότι ένας πόλεμος εναντίον της δεν μπορεί να περιοριστεί στα σύνορά της.
Αυτό είναι ίσως το πραγματικό νόημα όσων συμβαίνουν σήμερα στον Περσικό Κόλπο: το Ιράν δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να νικήσει στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Χρειάζεται να πείσει ότι το κόστος μιας νέας επίθεσης θα είναι πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να πληρώσει.
Απίστευτη απάντηση IRGC σε Trump: Κερδίζεις κάθε μέρα το Ιράν στη φαντασία σου
Σκληρή απάντηση στις επανειλημμένες δηλώσεις του Donald Trump περί αμερικανικής «νίκης» απέναντι στο Ιράν έδωσε ο Mohsen Rezaei, γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της χώρας και εξέχον στέλεχος των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC).
Σε ανάρτησή του στο X την Παρασκευή (2/10/2026), ο Rezaei κατηγόρησε τον Αμερικανό πρόεδρο ότι παρουσιάζει μια εικόνα της σύγκρουσης που, κατά την Τεχεράνη, απέχει από την πραγματικότητα.
«Μπορείς να κερδίζεις κάθε ημέρα στη φαντασία σου. Όμως η πραγματικότητα διαμορφώνεται από το Ιράν — από τον λαό του, τους στρατιώτες του και τους πυραύλους του», ανέφερε χαρακτηριστικά.
www.bankingnews.gr
Είναι μια αναμέτρηση στρατηγικής αντοχής, στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκεντρώνουν ολοένα μεγαλύτερη στρατιωτική ισχύ, ενώ το Ιράν επιχειρεί να αποδείξει ότι εξακολουθεί να διαθέτει το σημαντικότερο όπλο που του προσφέρει η ίδια η γεωγραφία: τη δυνατότητα να καταστήσει τα Στενά του Hormuz μια εξαιρετικά επικίνδυνη θαλάσσια δίοδο.
Και όσο η Ουάσιγκτον μεταφέρει αεροπλανοφόρα, μαχητικά, αντιπυραυλικά συστήματα και χιλιάδες στρατιωτικούς προς τη Μέση Ανατολή, τόσο η Τεχεράνη στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα: η στρατιωτική υπεροχή δεν σημαίνει αυτομάτως και απόλυτο έλεγχο.
Το Ιράν εξαπέλυσε 360 επιθέσεις εναντίον πλοίων από τις αρχές Αυγούστου
Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times που επικαλείται εμπιστευτικά στοιχεία Δυτικού αξιωματούχου ασφαλείας, το Ιράν πραγματοποιεί από τις αρχές Αυγούστου περίπου 30 επιθέσεις με drones και δέκα επιθέσεις με αντιπλοϊκούς πυραύλους κάθε εβδομάδα εναντίον εμπορικών πλοίων που κινούνται γύρω από τα Στενά του Hormuz.
Συνολικά έχει εξαπολύσει 360 επιθέσεις με 90 πυραύλους και 270 drones.
Η ίδια αναφορά υποστηρίζει ότι τουλάχιστον τέσσερα εμπορικά πλοία επλήγησαν μέσα σε δέκα ημέρες.
Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι πρόκειται για στοιχεία που αποδίδονται σε δυτικές υπηρεσίες.
Εξάλλου και ανεξάρτητες αναφορές επιβεβαιώνουν ότι οι επιθέσεις στη ναυσιπλοΐα έχουν αυξηθεί σημαντικά.
Αξίζει να σημειωθεί πως νέο περιστατικό σημειώθηκε την Παρασκευή 2/10/2026 όπου δεξαμενόπλοιο επλήγη από άγνωστο βλήμα κατά την έξοδό του από το στρατηγικής σημασίας θαλάσσιο πέρασμα, σύμφωνα με το United Kingdom Maritime Trade Operations (UKMTO).
Όπως ανέφερε ο κυβερνήτης του πλοίου, το πλήγμα προκάλεσε μικρής έκτασης πυρκαγιά και προσωρινή διακοπή ηλεκτροδότησης.
Η φωτιά τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο και το δεξαμενόπλοιο συνέχισε την πορεία του.
Δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί μεταξύ των μελών του πληρώματος ούτε περιβαλλοντική ζημιά.
Την 1η Οκτωβρίου, το Reuters μετέδωσε ότι τρία πετρελαιοφόρα με σημαία Λιβερίας χτυπήθηκαν από άγνωστα βλήματα κατά τη διέλευσή τους από το Hormuz.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η Τεχεράνη δεν φαίνεται να επιδιώκει απαραίτητα το πλήρες κλείσιμο του στενού.
Ελεγχόμενη αβεβαιότητα
Αντίθετα, η στρατηγική που διαμορφώνεται μοιάζει περισσότερο με ελεγχόμενη αβεβαιότητα.
Τα πλοία μπορούν να περάσουν — αλλά όχι πλέον με την προηγούμενη αίσθηση ασφάλειας.
Οι ασφαλιστικές εταιρείες αναπροσαρμόζουν τον κίνδυνο, οι πλοιοκτήτες αλλάζουν διαδρομές, τα πληρώματα βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγκάζονται να διαθέτουν τεράστιους στρατιωτικούς πόρους για να προστατεύσουν τη ροή της ενέργειας.
Αυτό είναι σημαντικό για την ιρανική στρατηγική.
Το Ιράν δεν χρειάζεται να νικήσει το αμερικανικό ναυτικό σε μια συμβατική ναυμαχία.
Αρκεί να κάνει το κόστος της αμερικανικής παρουσίας και της προστασίας της εμπορικής ναυσιπλοΐας διαρκώς υψηλότερο.
Τρίτο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο
Η εικόνα αυτή γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή αν εξεταστεί παράλληλα με τη στρατιωτική κινητοποίηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το USS Theodore Roosevelt απέπλευσε από το San Diego στις 27 Σεπτεμβρίου με κατεύθυνση προς τη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με το Associated Press, η ανάπτυξη συνοδεύεται από περίπου 9.000 επιπλέον ναύτες και πεζοναύτες και θα μπορούσε να ανεβάσει τον αριθμό των αμερικανικών δυνάμεων κρούσης με αεροπλανοφόρο στην περιοχή σε τρία.
Πρόκειται για στρατιωτική συγκέντρωση εξαιρετικά μεγάλης κλίμακας.
Και δεν είναι μόνο τα αεροπλανοφόρα.
Επιπλέον Patriot στη Σαουδική Αραβία και στο Κατάρ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει δύο επιπλέον συστοιχίες Patriot στη Σαουδική Αραβία και στο Κατάρ.
Σύμφωνα με το Axios, η μία προορίζεται για την προστασία κρίσιμης πετρελαϊκής εγκατάστασης στη Σαουδική Αραβία και η άλλη για την άμυνα εγκατάστασης φυσικού αερίου στο Κατάρ.
Αυτό από μόνο του αποκαλύπτει ένα θεμελιώδες παράδοξο.
Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται ως η δύναμη που μπορεί να επιβάλει στρατιωτικά την ασφάλεια στον Κόλπο.
Την ίδια στιγμή όμως αναγκάζεται να ενισχύσει επειγόντως την άμυνα κρίσιμων ενεργειακών εγκαταστάσεων των συμμάχων της απέναντι στο ενδεχόμενο ιρανικών αντιποίνων.
Η στρατιωτική ανισορροπία παραμένει τεράστια υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Αμερική διαθέτει αεροπλανοφόρα, υποβρύχια, βομβαρδιστικά, προηγμένα αεροσκάφη και τεράστια δυνατότητα πυραυλικών πληγμάτων.
Η γεωγραφία βοηθά το Ιράν
Το Ιράν όμως διαθέτει κάτι που δεν μεταφέρεται με κανένα αεροπλανοφόρο: βρίσκεται εκεί.
Ελέγχει μια τεράστια ακτογραμμή απέναντι από μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη και διαθέτει drones, βαλλιστικούς και αντιπλοϊκούς πυραύλους, ταχύπλοα, παράκτιες συστοιχίες και δυνατότητες ασύμμετρου πολέμου.
Το Hormuz είναι το φυσικό πεδίο όπου αυτή η ασυμμετρία μετατρέπεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα.
Πριν από την τελευταία φάση της κρίσης, περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και LNG περνούσε από αυτή τη στενή θαλάσσια δίοδο.
Ακόμη και σήμερα, παρά τις εναλλακτικές διαδρομές και τους αγωγούς, η σημασία της παραμένει τεράστια.
Το Reuters κατέγραψε μάλιστα σημαντική ανάκαμψη των φορτίων LNG μέσα στον Σεπτέμβριο, με 19 έως 21 φορτία σύμφωνα με διαφορετικές εταιρείες παρακολούθησης.
Αυτό όμως δεν σημαίνει επιστροφή στην κανονικότητα.
Μέρος των εξαγωγών χρησιμοποιεί εναλλακτικές διαδρομές, ενώ ορισμένα πλοία έχουν πραγματοποιήσει διελεύσεις με απενεργοποιημένα συστήματα AIS.
Άλλα κινούνται με αμερικανική στρατιωτική προστασία ή μέσω ασφαλέστερων διαδρομών κοντά στα χωρικά ύδατα του Ομάν.
Η εικόνα λοιπόν δεν είναι εκείνη μιας Τεχεράνης που έχει χάσει τον έλεγχο της κατάστασης.
Είναι περισσότερο η εικόνα μιας περιοχής όπου η εμπορική ναυσιπλοΐα συνεχίζεται επειδή πίσω από κάθε διαδρομή υπάρχει πλέον πολύ μεγαλύτερο στρατιωτικό, ασφαλιστικό και οικονομικό κόστος.
Στρατιωτική πίεση μετά τις ενδιάμεσες εκλογές (3/11)
Αυτό ακριβώς αποτελεί μορφή στρατηγικής πίεσης.
Ταυτόχρονα, οι δηλώσεις Donald Trump καθιστούν το σκηνικό ακόμη πιο επικίνδυνο.
Σε συνέντευξή του στο TIME, όταν ρωτήθηκε εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να εντείνουν εκ νέου τους βομβαρδισμούς κατά του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, απάντησε ότι αυτό είναι «πιθανό». Το Associated Press επιβεβαίωσε επίσης ότι ο Αμερικανός πρόεδρος απέρριψε την τελευταία ιρανική πρόταση κατάπαυσης του πυρός, χαρακτηρίζοντάς την ανεπαρκή.
Η χρονική σύνδεση της πιθανής στρατιωτικής κλιμάκωσης με τις αμερικανικές εκλογές δημιουργεί αναπόφευκτα ακόμη μεγαλύτερη πολιτική ένταση.
Για την Τεχεράνη, το μήνυμα είναι προφανές: δεν μπορεί να σχεδιάσει την άμυνά της με βάση την υπόθεση ότι οι διαπραγματεύσεις θα οδηγήσουν σύντομα σε αποκλιμάκωση.
Αντίθετα, βλέπει έναν αντίπαλο που μετακινεί τρίτο αεροπλανοφόρο προς την περιοχή, στέλνει χιλιάδες επιπλέον στρατιωτικούς, ενισχύει την αντιπυραυλική προστασία συμμάχων του και ταυτόχρονα διατηρεί δημόσια ανοικτό το ενδεχόμενο νέων βομβαρδισμών.
Από αυτή την οπτική, η ιρανική στρατηγική στο Hormuz αποκτά εσωτερική συνοχή.
Αποτροπή μέσω ευπάθειας των ΗΠΑ
Η Τεχεράνη επιχειρεί να καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε νέα μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της δεν θα εξελιχθεί αποκλειστικά μέσα στον ιρανικό εναέριο χώρο.
Το κόστος μπορεί να μεταφερθεί στη θάλασσα, στις ενεργειακές υποδομές, στις διεθνείς τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου και στις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή.
Αυτό είναι αποτροπή μέσω ευπάθειας του αντιπάλου.
Δεν σημαίνει ότι οι επιθέσεις σε εμπορικά πλοία είναι νόμιμες ή χωρίς σοβαρό ανθρωπιστικό και οικονομικό κίνδυνο. Οι εμπορικοί ναυτικοί δεν αποτελούν στρατιωτικούς στόχους, ενώ οποιαδήποτε κλιμάκωση στο Hormuz μπορεί να προκαλέσει παγκόσμιες οικονομικές επιπτώσεις πολύ πέρα από τις εμπλεκόμενες χώρες.
Αλλά στρατηγικά, η πραγματικότητα είναι δύσκολο να αγνοηθεί.
Η Αμερική διαθέτει ασύγκριτα μεγαλύτερη συμβατική στρατιωτική ισχύ.
Το Ιράν, όμως, έχει καταφέρει να μετατρέψει το γεωγραφικό του πλεονέκτημα σε μοχλό πίεσης που υποχρεώνει την Ουάσιγκτον να δεσμεύει όλο και περισσότερες δυνάμεις.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο μήνυμα της σημερινής κρίσης.
Τρία αμερικανικά αεροπλανοφόρα μπορούν να προβάλουν τεράστια ισχύ.
Δύο πρόσθετες συστοιχίες Patriot μπορούν να προστατεύσουν κρίσιμες εγκαταστάσεις.
Χιλιάδες επιπλέον στρατιώτες μπορούν να ενισχύσουν την αμερικανική παρουσία.
Αλλά κανένα από αυτά δεν αλλάζει τη γεωγραφία.
Τα Στενά του Hormuz βρίσκονται δίπλα στο Ιράν.
Και όσο η Ουάσιγκτον διατηρεί στο τραπέζι το ενδεχόμενο νέας μεγάλης στρατιωτικής επίθεσης, η Τεχεράνη φαίνεται αποφασισμένη να υπενθυμίζει ότι ένας πόλεμος εναντίον της δεν μπορεί να περιοριστεί στα σύνορά της.
Αυτό είναι ίσως το πραγματικό νόημα όσων συμβαίνουν σήμερα στον Περσικό Κόλπο: το Ιράν δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να νικήσει στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Χρειάζεται να πείσει ότι το κόστος μιας νέας επίθεσης θα είναι πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να πληρώσει.
Απίστευτη απάντηση IRGC σε Trump: Κερδίζεις κάθε μέρα το Ιράν στη φαντασία σου
Σκληρή απάντηση στις επανειλημμένες δηλώσεις του Donald Trump περί αμερικανικής «νίκης» απέναντι στο Ιράν έδωσε ο Mohsen Rezaei, γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της χώρας και εξέχον στέλεχος των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC).
Σε ανάρτησή του στο X την Παρασκευή (2/10/2026), ο Rezaei κατηγόρησε τον Αμερικανό πρόεδρο ότι παρουσιάζει μια εικόνα της σύγκρουσης που, κατά την Τεχεράνη, απέχει από την πραγματικότητα.
«Μπορείς να κερδίζεις κάθε ημέρα στη φαντασία σου. Όμως η πραγματικότητα διαμορφώνεται από το Ιράν — από τον λαό του, τους στρατιώτες του και τους πυραύλους του», ανέφερε χαρακτηριστικά.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών